Jakie są skutki uboczne lorazepamu?

Każdy lek lub lek ma działania niepożądane lub działania niepożądane, które składają się z niepożądanych efektów, które są w większości łagodne, ale mogą być również poważniejsze. W przypadku lorazepam, ma również pewne skutki uboczne, pomimo tego, że jest najpopularniejszym anksjolitycznym i spożywanym przez wielu pacjentów.

Lorazepam to lek stosowany w łagodzeniu i uspokojeniu lęku, To znaczy, że jest lekiem przeciwlękowym zawierającym benzodiazepinę, substancję o działaniu uspokajającym, z krótkotrwałym działaniem depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (ponieważ jest to szczególnie krótko działająca psychotropowa substancja uspokajająca).

Aby wyjaśnić jej mechanizm działania, musimy pamiętać, że kwas gamma-aminomasłowy (GABA) jest hamującym neuroprzekaźnikiem odpowiedzialnym za regulację różnych poziomów lęku, działając naturalnie w celu uspokojenia napięcia nerwowego. W tym sensie lorazepam pomaga regulować lęk przez neurotransmiter, zwiększając jego aktywność, zapewniając relaksujące działanie.

Dlatego jest to lek stosowany zwykle w celu złagodzenia niepokoju i spokojnego napięcia nerwowego. Ale ma również tendencję do wykorzystywania do innych celów, takich jak: bezsenność, nudności i wymioty wywołane leczeniem raka, tachykardią, epilepsją, zespołem jelita drażliwego i pobudzenie spowodowane abstynencją z alkoholu.

Skutki uboczne lorazepamu i działania niepożądane

W odniesieniu do skutków ubocznych tego anksjolitycznego możemy podzielić je na dwie grupy: łagodną i ciężką. Te niewielkie są znacznie powszechniejsze i mogą pojawić się z odpowiednią ilością nawyków. Poważne jednak nie są takie:

  • Łagodne efekty uboczne:senność (sen), zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowe lub trawienne, pobudzenie lub podniecenie, biegunka, niewyraźne widzenie, zmniejszone libido, zmiany zdolności seksualnych, zaparcia lub suchość w ustach.
  • Poważne skutki uboczne:trudności w oddychaniu lub połykaniu, nieregularne bicie serca, gorączka, ciężka wysypka skórna, zażółcenie skóry (żółtaczka), drżenie i niemożność spokojnego siedzenia oraz chwiejne chodzenie.

Ponadto istnieje wiele poważnych skutków ubocznych, które pojawiają się po dłuższym stosowaniu leku. Na przykład możemy wymienić nadwrażliwość, ciężką niewydolność oddechową, miastenię (chorobę autoimmunologiczną, która osłabia mięśnie) lub bezdech senny.

Co zrobić, jeśli pojawią się te efekty uboczne?

Jeśli pojawią się niektóre z tych objawów, zawsze zaleca się poinformowanie lekarza, który przepisał lorazepam, ponieważ jest całkiem prawdopodobne, że konieczne jest ponowne dostosowanie dawki lub zmniejszenie jej, a następnie zastąpienie łagodniejszym lekiem przeciwlękowym.

Ale jeśli pojawią się objawy lub poważne efekty uboczne, powinniśmy szybko udać się na pogotowielub skontaktuj się z naszym lekarzem, jeśli wystąpi jakikolwiek nietypowy lub nietypowy problem w okresie leczenia.

Musimy pamiętać, że w większości przypadków Jednym z najczęściej występujących objawów ubocznych jest uczucie zmęczenia i senności, Oznacza to, że osoba przyjmująca lorazepam często czuje się bardziej zmęczona i słaba w ciągu dnia, aby odczuwać więcej snu, a także zmniejszyć czujność. Jest to całkowicie normalne i teoretycznie ma tendencję do zmniejszania się w tygodniach po rozpoczęciu leczenia.

Powszechne jest również to, co wielu specjalistów nazywa "uczuciową otępością". Oznacza to, że często człowiek czuje się apatyczny, z pewną słabością.

Jeśli jednak te typowe objawy nie znikną, to zwykle lekarz zastępuje lek dla innego środka przeciwlękowego.

Dawkowanie leku Lorazepam. Jak są dawki?

Lorazepam przyjmuje się doustnie w postaci tabletek i zaleca się, aby czas trwania leczenia był jak najkrótszy. W ten sposób wskazane jest z medycznego punktu widzenia, że ​​specjalista regularnie dokonuje ponownej oceny sytuacji klinicznej pacjenta, ustalając, czy konieczne jest kontynuowanie leczenia, czy też dawkę można już zmniejszyć. dopóki całkowicie nie wyeliminujesz swojej konsumpcji.

Zazwyczaj zalecana dawka wydaje się być następująca: zdjęcia lękowe są zalecane dla leczenia trwającego od 8 do 12 tygodni. W przypadku bezsenności 4 tygodnie.

Odnośnie dawki, lęk zalecany jest w dawce 1-20 mg / dobę podzielonej na 2 do 3 dawek. Dla przypadków bezsenności 1-4 mg / dzień przed pójściem spać. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby oraz u osób starszych zalecane jest 0,5 mg / dobę. Ten artykuł został opublikowany wyłącznie w celach informacyjnych. Nie może i nie powinna zastępować konsultacji z lekarzem. Radzimy skonsultować się z zaufanym lekarzem.MotywyNiepokój

Leki przeciwlękowe - rodzaje, działanie i skutki uboczne stosowania (Lipiec 2024)